"Wiedzieć, że się nic nie wie, to jest szczyt wiedzy
A niewiedzę brać za wiedzę, to jest choroba"
Lao-Cy

środa, 25 kwietnia 2012

Rembrandt "Ofiarowanie Izaaka"

Rembrandt "Ofiarowanie Izaaka"
  • Kompozycja-dynamiczna
  1. Centralne miejsce zajmuje rozświetlone ciał Izaaka,
  2. Nad nim znajduje się Abraham,
  3. Z góry, z nieba wyłania się anioł z podniesioną ku górze dłonią,
  • Światło
  1.  Najbardziej rozświetlona jest pierś Izaaka,
  2. Rozświetlona jest też twarz  Abrahama,
  3. Oświetlony anioł i jego dłoń,
  4. Reszta obrazu jest w ciemnych barwach,
  • Kolorystyka
  1. Ciemne barwy,
  2. Za aniołem niebieski

niedziela, 22 kwietnia 2012

Dramat Naturalistyczny

Dramat Naturalistyczny-gatunek dramatu zrodzony z fascynacji człowiekiem jako istotą społeczną i biologiczną m.in. teoriami Karola Darwina czy Herberta Spencera, a także zainspirowany rozwojem sztuki teatru.
Główni przedstawiciele:
  • Henryk Ibsen,
  • August Strindberg,
  • Bernard Shawa,
  • Gabriela Zapolska,
  • Jan August Kiesielewski,
  • Włodzimierz Perzyński
Włodzimierz Perzyński
Henryk Ibsen
Gabriela Zapolska

sobota, 21 kwietnia 2012

Albert Camus "Dżuma"

Albert Camus "Dżuma" - ważniejsze cytaty:
  • "Bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika."
  • "Cierpienie dzieci jest naszym gorzkim chlebem, ale bez tego chleba zginęlibyśmy z głodu duchowego."
  • "Człowiek nie potrafi ani cierpieć, ani być długo szczęśliwym. Nie jest więc zdolny do niczego co się liczy."
  • "Człowiek to jest idea i idea mizerna od chwili kiedy odwraca się od miłości."
  • "Dla Boga byłoby być może lepiej, gdyby w Niego nie wierzono lecz walczono wszelkimi siłami ze śmiercią, nie podnosząc nawet oczu ku milczącym niebiosom."
  • "Jesteśmy sami, nic nas nie usprawiedliwi."
  • "Każdy nosi w sobie dżumę,nikt bowiem nie jest od niej wolny. I trzeba czuwać nad sobą nieustannie żeby w chwili roztargnienia nie tchnąć dżumy w twarz drugiego człowieka."
  • "Pewne jest jedynie, że należy zrobić wszystko żeby nie być zadżumionym i to tylko może dać nam nadzieję spokoju, lub w braku spokoju nadzieję dobrej śmierci."

T. Różewicz "Z domu mojego"

T. Różewicz "Z domu mojego"

Różewicz opisuje dom, który popadł w ruinę. Podmiot liryczny stracił wszystko. Myślami powraca do przeszłości. Snuje refleksje patrząc na ruiny domu.
Utrata domu jest równoznaczna z utratą szczęścia, co potwierdza podkowa leżąca na progu domu. Nie ma poczucia bezpieczeństwa i ochrony przed zewnętrznym światem. Nie ma tam centrum, w który można żyć.
Matka,ojciec i brat odeszli. Rozwiał ich wiatr historii. Podmiot liryczny czuje się samotny. Przerwane zdanie ukazuje, że nie ma tego kierunku, drogi, którą się podąża.

F. Karpiński "Weydź w serce twoje..."

F. Karpiński "Weydź w serce twoje..."

Karpiński zakłada, że:
  • Czułości serca można się nauczyć, np. przestając z ludźmi o czułym sercu, dostrzegając nieszczęście innych, nie unikając towarzystwa chorych i kalekich, 
  • Jeżeli ktoś z natury jest okropny czułość serca jest dla niego nieosiągalna,
  • Literatem może zostać ten, który potrafi współczuć, nie wstydzi się łez, wzrusza go nędza drugiego, ten, który jest przyjacielem wszystkich ludzi,
  • Nero mimo iż pisywał wiersze i poematy był mordercą i nie mógł zostać literatem.,
  • Należy pisać swoim językiem ,trafnym dosadnym i bez zapożyczeń, jeżeli zajdzie potrzeba zapożyczenia słowa należy je pożyczyć od języków słowiańskich,
  • Należy unikać nadmiaru środków stylistycznych-potrzebna jest prostota i słowa tekstu muszą płynąć z serca,
  • Szukajmy delikatnych spraw, które potrafią poruszyć serca ludzi,
  • Należy wszystko co chce się napisać dokładnie rozważyć,
  • Ważniejsza jest czułość i wrażliwość od piękna,
  • Pisząc po pierwsze kierujmy się sercem, a dopiero potem rozumem,
  • Do ludzkiego serca najprościej prowadzą  nas dwa uczucia-radość i smutek,
  • Należy pamiętać o przestrzeganiu zasad moralnych,
  • Literatura mus być pożyteczna,
  • Pisma z nadmiarem  erotyzmu sprawiają, że młodzież staje się coraz słabsza i mniej zdatna do noszenia ciężaru obywatelstwa.

czwartek, 19 kwietnia 2012

Po wizycie w Teatrze Starym - "Świętoszek" Moliera

Molier "Świętoszek"

Reżyseria: Mikołaj Grabowski
Scenografia: Magdalena Musiał
Choreografia: Tomasz Wygoda

Obsada:
Damis - Wiktor Loga-Skarczewski
Doryna - Urszula Kiebzak
Elmira - Katarzyna Gniewkowska
Kleant - Tadeusz Huk
Marianna - Katarzyna Warnke
Oficer Gwardii Królewskiej - Lidia Dudo
Orgon- Krzysztof Globisz
Pan Godzic - Rajmund Jarosz
Pani Pernelle - Ewa Ciepela
Turtaffe - Zbigniew Kaleta
Walery - Andrzej Rozmus

środa, 18 kwietnia 2012

zadanie z polskiego

Założenia egzystencjalizmu

-poza doczesnym istnieniem nie ma nic,
-wymysłem jest wszystko co trwałe,
-istnienie jest otoczone przez nicość,
-człowiek jest otoczony przez nicość,
-człowiek nie maże liczyć na żadną pomoc,
-poza sobą człowiek nie znajduje nic,
-jeśli nie ma Boga-nie ma nakazów,
-człowiek jesty wolny co jest ciężką koniecznością,
-człowiek rzucony przez los w daną sytuację wcią musi wybierać,
-nie ma różnic między dobrem a złem,
-człowiek zawsze musi być czymś więcej niż jest,


ETYKA EGZYSTENCJALIZMU-ETYKA HEROIZMU,
FILOZOFIA EGZYSTENCJALNA-FILOZOFIA NICOŚCI

zadanie z polskiego

Tekst "Zgorszenioe krzyża" Jana Pawła II

-Bóg nie potrzebuje usprawiedliwiać się wobec człowieka,
-jest wszechmocny,
-Wszystko co vzyni musi być zaakceptowane,
-ukrzyzowany Chrystus jest dowodem solidarności z cierpiacym człowiekiem,
-wyrok człowieka na Boga powtarza się, np.skazując nienarodzone dzieci na śmierć,
-Bóg zawsze jest po stronie cierpiących,
-on sam sobrowolnie przyjął cierpienie,
-Chrześcijańśtwo to religia zbawienia,
-by uwierzyć trzeba zatrzymać się pod krzyżem.

niedziela, 15 kwietnia 2012

Zadanie z polskiego

Język polski

Hans Memling "Sąd Ostateczny"

Obraz ten jest tryptykiem. W części środkowej znajduje się scena Sądu Ostatecznego. Na tęczy znajduje się Pan Jezus otoczony przez apostołów i swoją matkę. Z prawej strony Jezusa znajduje się niebo zaś z lewej piekło. Ludzie, którzy idą do nieba kierują się w górę, zaś ci w piekle spadają w dół.W niebie znajduje się piękna, dokładnie namalowana brama. Po przeciwległej stronie obrazu jest ciemna pustka. W części środkowej Archanioł trzyma wagę i waży ludzkie dobre uczynki. Aniołowie obwieszczają Sąd Ostateczny nad żywymi i umarłymi grając na trąbach. Na ziemi toczy się walka o człowieka między aniołem i diabłem. Pan Jezus i część apostołów ma czerwoną szatę, Matka Boska ma czarną szatę-jest Matką Bolesną. Święty Piotr wita ludzi idących do nieba,a znajdujący się nad nim aniołowie rozdają szaty, tym którzy na nie zasłużyli. Wyraźna biała smuga oddziela ziemię od nieba. Nad Panem Jezusem aniołowie trzymają symbole Krzyżowania Jezusa. Mają one być wyznacznikiem wiary dla chrześcijan.
Miecz-symbol sprawiedliwości, cierpienia i stanowczości,
Lilia-symbol czystości i niewinności.
Jezus ma pod stopami całą ziemię co pokazuje jego władzę nad światem.
Tęcza, na której siedzi jest symbolem przymierza.

czwartek, 12 kwietnia 2012

Zaczynamy!

A więc zaczynam mojego bloga.
Będzie to blog edukacyjny. ;)
Codziennie wrzucę nową notkę z jakimś zadankiem...